Toen ik startte met groepstherapie was dat een nieuwe manier van therapie voor mij waar ik niet bekend mee was. En dan ook nog online, ten gevolge van de coronapandemie. Zou deze dubbele nieuwe vorm van therapie iets voor mij zijn en kon ik hiermee mijn doel bereiken: balans en rust vinden in mijzelf…. Dat vroeg ik mij sterk af.
Het online werken, via de beveiligde digitale omgeving waarbij Annelies is aangesloten, werkt uitstekend. Het online volgen van de groepstherapie raakte ook erg snel gewend. Hoewel je niet live aanwezig bent in de therapieruimte maar achter een scherm zit, doen de bijeenkomsten totaal geen afbreuk aan het groepsgevoel. In eerste instantie had ik twijfels bij het online volgen van therapie maar dit bleek ongegrond. Ook online is het groepsgevoel optimaal aanwezig.
In het begin moest ik wel wennen aan de vorm van therapie. Ik was alleen maar bekend met 1 op 1 gesprekken tussen psycholoog en mijzelf. Nu nam ik deel aan een groep en vond ik het spannend om mezelf ‘bloot’ te geven. Ik wilde zelfs na een paar weken al stoppen omdat ik dacht dat ik klaar was. Niets bleek minder waar. De waardevolle feedback (feedback die wel schuurde in mijn beleving) uit de groep waarom ik door moest gaan, de signalen die ik voelde en niet kon en mocht negeren hebben me over de streep getrokken om in de groep te blijven. Een waardevolle wake-up call die ik met beide handen heb aangegrepen. Ik ben zo blij dat ik toch heb besloten om door te gaan in de groep want na mijn wake-up call ben ik stap voor stap begonnen om de oude pijn, die me nog steeds verdoofde, toe te laten. Achteraf was ik al mijn hele leven voor die pijn weggelopen, ook al had ik dat niet door, waardoor een groot deel in mijzelf niet tot volle bloei was gekomen. Het weglopen van de pijn voelde veiliger en rustiger, dacht ik, dan dat ik de confrontatie met de pijn aan zou gaan. Ik was bang om mijzelf te verliezen in nog meer pijn en durfde de pijn om die reden ook niet toe te laten, laat staan los te laten. Vandaar mijn opwelling dat ik wel kon stoppen met de therapie. Toen ik eenmaal doorhad dat ik hulp nodig had ( en kon krijgen in de groep) bij het aangaan van de confrontatie van mijn pijn, begon als het ware een rode draad van herstel in mij te rollen. Ik stond niet meer alleen met deze pijn! Ik herkende mijn pijn en emoties door te luisteren naar de verhalen van de andere groepsleden. Individuen met ieder een eigen uniek pad te bewandelen. De verbondenheid en veiligheid in de groep vond ik erg fijn en heeft me geraakt. Hierdoor was alles bespreekbaar en kon ik volledig mijzelf zijn zonder dat er een oordeel aan mijn beleving werd gehangen. Ik ben weer in verbinding met mijzelf gekomen mede door de steun van de andere groepsleden en de deskundige begeleiding van Annelies. Praten over gevoel en emoties waarbij de ander je begrijpt is een ervaring die ik niet had willen missen. Het heeft me geheeld. Ik heb ontdekt dat steun, verbondenheid en samen, mij kracht geven om verder te kunnen met mijn leven.
De pijn die als een smeulende substantie op mijn levenslust lag is met hulp en steun van de groepstherapie verdwenen. Het is me eindelijk gelukt de pijn een plek te geven en ik sta weer in verbinding met mezelf. De vorm van therapie heeft het beste in mij naar boven gehaald. Ik heb mijn weg gevonden om mijn oude pijn een plek te geven. Pijn die ik had opgelopen door seksueel misbruik in mijn jeugd, pijn door veelvuldig ziek zijn, pijn door borstkanker, pijn door slechte relaties die ik had in het verleden.
Ik voel me weer rustig, blij en gelukkig. Het leven leeft weer en ik hoor daarbij!
Een enorme verrijkende ervaring.
Marja.
