Ja, ik had een depressie. De grote onrust in mijn lichaam, niet kunnen slapen, geen eetlust hebben, me waardeloos voelen, gedachtes aan de dood voelden voor mij als bijna ondraaglijk.
Toen ik voor de 2e keer in een heftige depressie zat, heb ik contact opgenomen met Annelies.
Ik kan me nu bijna niet meer voorstellen hoe somber, depressief, ellendig, angstig ik mij toen voelde.
Maar 1 ding stond voor mij vast namelijk dat ik beter wilde worden.
Zo ben ik destijds na enkele weken gestart in de groepstherapie. Ontzettend spannend voelde het voor mij om hieraan te beginnen, maar ik vond het heel prettig om gelijk met veel warmte en begrip voor ieders moeite in de groep te worden opgenomen. In de groep ben ik flink aan de slag gegaan met mijn angsten, onzekerheden, schaamtegevoelens, perfectionisme. Ik heb geleerd me bewust te worden van 'Wat voel ik' ' Wat doe ik' 'Wat zeg ik'. Met respect open staan voor mezelf en de ander, oefenen, vallen en weer opstaan en tijd geven... Heel veel dingen in mijn leven kunnen anders en mogen anders. Ik hoef niet perfect te zijn en mag fouten maken. Ik mag zeggen dat ik mij boos of verdrietig voel.
Door met een ander te praten over mijn gevoelens en de dingen waar ik moeite mee heb ontstaat er lucht en begrip, voor mij is dit een manier hoe er beter mee om te kunnen gaan.
Mijn angstgedachtes hebben groot aandeel gehad in de depressies die ik heb ervaren. Ik heb jarenlang last gehad van smetvrees om HIV te krijgen. Door herhaaldelijk schoonmaken en doorlopend bezig te zijn met het uitzoeken van wat HIV zou kunnen veroorzaken, zoals het risico om door een naald geprikt te worden e.d. ben ik flink vermoeid geraakt waardoor ik ook vatbaarder was voor een depressie. De schaamte die ik voelde bij mijn smetvrees was enorm groot. Door uiteindelijk toch de moed te vinden om ermee naar buiten te komen en te vertellen wat er is, mijn irreële gedachtes op realiteit te onderzoeken en dwanghandelingen af te bouwen kan ik nu zeggen dat ik er 'klaar mee ben'. Dit houdt voor mij in dat deze smetvrees geen issue meer is. Een angstgedachte klopt zeker nog wel eens aan, maar ik kan dan tegen mezelf zeggen: ' Dit is niet reëel wat ik denk' en laat het nare gevoel vervolgens niet binnenkomen.
Ik heb geleerd om 'ja' te zeggen op wat er in mij is. Wanneer ik strijd in mezelf voer, omdat depressieve gevoelens er niet mogen zijn heb ik pijnlijk ervaren dat dit mij niet helpt. Wat mij wel helpt is om tegen mezelf te zeggen ' Dit zijn mijn negatieve gedachtes en dit is niet wat er echt in mijn leven is'. Ik wil niet handelen naar mijn negatieve gedachtes, maar beslis zelf wat ik doe.
Door te zeggen 'Ik voel me NU rot, maar kan het aan en dit trekt voorbij' ontstaat er ruimte en zwakt het nare gevoel in mij af. Ik kan in zo'n situatie kiezen om iets te gaan doen wat voor mij helpend is. Door te gaan wandelen of fanatiek sporten ervaar ik de fijne dingen om mij heen en blijf ik niet hangen op mijn stoel met mijn negatieve en irreële gedachtes.
Therapie gaan volgen is voor mij een hele goede beslissing geweest. Ik ervaar het als een verrijking in mijn leven. Waar dan ook, thuis of op mijn werk pas ik toe wat ik heb geleerd. Confronterend en hard werken is het ook, maar ik ervaar het als een Gouden Cadeau hoe ik ben veranderd!
Ik ben zo blij dat ik Annelies heb leren kennen, dit gun ik een ander ook van Harte!
Rosan, september 2015.
