Na lang ploeteren op mezelf, kwam ik op een punt dat ik mezelf niet meer herkende.
Ik ben van mezelf actief en ondernemend, maar ook altijd wel pessimistisch. Het glas was eerder half leeg dan half vol bij mij.
Blijkbaar had ik het hiermee gered, maar toen ik zowel mijn werk had opgezegd en mijn relatie een tijd geleden was verbroken, kwam ik in de diepe put van een depressie terecht waarvan ik niet meer wist hoe hieruit te komen.
Mijn leven leek als een kaartenhuis in te storten. Twee belangrijke pilaren in mijn leven vielen beide vlak na elkaar weg.
Werk bleek ineens zoveel meer. Ik had angst om in financiële problemen te raken en mijn huis niet meer te kunnen betalen.
Maar daarnaast kwam de sociale functie van mijn werk te vervallen en in combinatie met leeftijdsgenoten die in andere levensfases zitten, maakte dat ik mij intens eenzaam heb gevoeld en me heb gerealiseerd (tot de realisatie ben gekomen), dat je het toch echt met jezelf moet doen in dit leven. Dit maakte mij intens bang.
Angst voor hoe het leven zal gaan lopen, om controle en grip te verliezen, iets wat ik voor mijn gevoel altijd goed had weten te houden.
Deze angst zorgde ervoor dat ik totaal geen overzicht meer had en daardoor voelde ik enorme weerstand en boosheid richting mezelf. Dit projecteerde op iedereen en vooral ook op Annelies en op de groep.
Het leek voor mij op dat moment een uitzichtloze situatie waarvan ik niet wist hoe hier uit te komen.
Het voelde alsof ik langzaam steeds gekker werd.
Annelies heeft mij met behulp van Gestalttherapie inzicht gegeven in mijn situatie en deze stap voor stap proberen aan te pakken in orde van prioriteit voor mij.
Dit deed mij realiseren dat ik op dit moment even niet anders kon dan pas op de plaats te maken en eerst naar mezelf te kijken om vanuit daar weer met nieuwe inzichten vooruit te gaan.
Als ik dit uitschrijf dan lijkt dat rationeel heel logisch, maar emotioneel was het voor mij ondraaglijk. Ik moest van mezelf bewegen, vooruit. Ik had lang genoeg stil gestaan en alle problemen die ik zag moesten liever eergisteren dan vandaag worden opgelost.
In deze tijd ben ik altijd naar mijn vrijwilligerswerk blijven gaan, wat zorgde voor structuur in mijn dag, en maakte ik een planning voor meer overzicht.
Annelies benadrukte al meerdere malen dat de groep een belangrijke rol kan spelen in het krijgen van inzichten. In mijn houding van weerstand en boosheid heb ik besloten om uit de groep te gaan.
Annelies heeft mij altijd de optie gegeven om weer terug te komen. Dit heb ik nog een aantal weken ook gedaan. Ik voelde mij door de pauze rustiger en kreeg iets meer overzicht en vertrouwen, en kon daardoor weer terug de groep in.
Annelies is vanaf begin intens betrokken geweest en gaat voor je door het vuur.
Daarnaast is de steun, veiligheid en kracht die ik voel en krijg vanuit de groep zo ontzettend waardevol!
Ik weet dat ik op de goede weg ben EN dat er ook nog veel winst te behalen valt!
Daarom kijk ik iedere week (hoe gek het misschien ook klinkt en iets wat ik zelf ook niet verwacht had) uit naar de groepstherapie op maandagochtend.
En zoals Annelies zegt: Heb vertrouwen, houd moed en hou vol!
Larissa
